بهترین چیز رسیدن به نگاهی است که از حادثه عشق، تر است

طی ۲ روز گذشته، سفر یک شبه­ای به «دلیجان» داشتم.

دی­روز، هوای «کاشان» بارانی بود که شهر را ترک کردیم و تازه «مشهد اردهال» را پشت سر گذاشته و از سراهی «مهدی­آباد/کلجار» هنوز نگذشته، بارش برف شروع شد و بالای گردنه «نراق» که رسیدیم، یک انگشت، برف نشسته بود. کوه­ها سفیدپوش شده و جاده سخت لغزنده بود؛ به­نحوی­که چند صد متر آن­را ماسه و نمک پاشیده بودند. کنار همان جاده برف گرفته، توقف کردیم و "سروش" دستی به برف زد و غرق در شادی کودکانه، گلوله­های برف به مادرش پرتاب کرد.

کمی بعد تر از گردنه، به شهر «نراق» رسیدیم؛ شهری کوچک و تمیز، گسترده بر حاشیه یک مسیل و نشسته پای یک کوه بلند و ستبر. به «نراق» که رسیدیم، هوای برفی گردنه جای خود را به هوای ابری و بی باران داد و تکه­های ابر پایین آمده و گله به گله پراکنده در آسمان تمیز و گسترش یافته در درازای کنار کوه بلند مشرف به شهر، مناظر زیبا و شورانگیزی به­وجود آورده بود.

 

در شهر «دلیجان»، مهمان دوستی (۱) و اهلش بودیم و همراه ایشان، در ساحل دریاچه سد «پانزده خرداد» به تفرج پرداختیم و حرم "بی­بی زبیده خاتون" را زیارت کردیم و البته برای بازدید از دیگر جاهای دیدنی شهر و اطراف آن، مجالی فراهم نشد؛ جاهایی مثل غار چال­نخجیر، منطقه گردشگری جاسب، کاروان­سرای دودهک، کاروان­سرای خرفه سلوکیان، کاروان­سرای آتش­کوه، باغچه بی­بی، آب­شار گیسو، معماری قجری نراق، آب­گرم محلات و ... (۲)

دوست خوب من به­تازگی وارد فعالیت تولید پروفیل در و پنجره شده و نگران اجرای طرح هدف­مند کردن یارانه­ها و بحران ناشی از آن در صنایع تولیدی و آسیب­های احتمالی آن به پروژه صنعتی نوپایش بود.

شب را در «دلیجان» و نزد میزبان­مان ماندیم و در راه بازگشت، امام­زاده "علی­بن محمد باقر" را زیارت کردیم و بر مزار "سهراب سپهری" حاضر شدیم.

امام­زاده "علی ابن محمد باقر"، صحن و سرای زیبایی دارد:

ـ صحن این امام­زاده در کنار روستای "باریکرسف" واقع شده است و اخیرا در روستا، یک طرح هادی، اجرا و در مجموعه صحن و اراضی مجاور آن، یک طرح توسعه مجموعه سیاحتی ـ زیارتی در دست اجرا است.

ـ صحن و سرای امام­زاده ـ که «مشهد اردهال» نامیده می­شود ـ قتل­گاه امام­زاده و مقبره امام­زاده و تعدادی از اهالی و من­جمله "سهراب سپهری" را در بر می­گیرد.

ـ طرح توسعه مجموعه سیاحتی ـ زیارتی به خوبی بناهای قدیمی و بافت باارزش صحن امام­زاده را حفظ کرده و خود را بر دور و با ترکیب متعامل با آن، گسترش داده است به نحوی­که بخش قدیمی صحن مثل گنبد، صحن­ها و سر در ها، شبستان و نقش و نگار رو و زیر گنبد محفوظ مانده است.

ـ صحن و سرای امام­زاده محل برپایی آیین باستانی «قالی­شویان» است که هم­زمان با دومین جمعه فصل پاییز هر سال برگزار می­شود.

ـ "سهراب سپهری"، فیلسوف و شاعر نامدار ایرانی است و قبر او در صحن «فینی­ها» ی امام­زاده قرار دارد. (۳)

ـ مزار "سهراب سپهری" همانند خودش، ساده و بی­ریا است؛ داخل یکی از صحن­های امام­زاده که سنگ سياهی هم­سطح صحن (۴)، رویش قرار دارد و بر آن شعری از "سهراب" و تاریخ­های تولد و وفاتش نوشته و چند متر آن­طرف­تر تابلویی بر تن دیوار نصب شده که در آن تمثالی از سهراب و خط نوشته­هایی از اشعارش قرار داده­اند:

به سراغ من اگر می­آیید

نرم و آهسته بیایید

مبادا که ترک بردارد چینی نازک تنهایی من

در کنار قبر "سهراب سپهری" صحنه­های زیبایی می­شد مشاهده کرد:

ـ مسافران خوش­ذوقي كه سيني هفت­سين بر سر قبر "سهراب" آورده بودند و نوروز ايراني را بر بالين اين چهره جهاني ماندگار فرهنگي بي­بديل گرامي مي­داشتند.

ـ  جوانان دل­باخته و عاشقی که "سهراب" و شعرهایش را می­ستایند و مردان و زنانی که هیچ شناختی از این شخصیت جهانی ندارند. دسته نخست، مثل پروانه بر گرد قبر این چهره ماندگار فرهنگی می­گردند و شعرهایش را زمزمه می­کنند و دسته دوم، مبهوت از آن­همه ارادت و احترام دسته نخست، با چشم واگسیخته و متعجب، بیگانه از آن همه ارادت و احترام آمیخته با عشق قلبی، نظاره می­کنند و انگشت به دهان، رد می­شوند.

ـ در آن میانه، صحنه شعرخوانی ۲ بانو و ۱ مرد جوان رنگارنگ و تر و تازه که شانه به شانه و پنجه در پنجه یکدیگر با آوای بلند، سروده­هایی از "سهراب سپهری" را هم­خوانی می­کردند، جلب توجه می­نمود.

توضیح ـ عنوان این یادداشت را از یکی از سروده­های "سهراب سپهری" وام گرفتم؛ قطعه سروده­ای که در تابلوی بالاسر قبر او به­چشم می­خورد.

(۱) "علی­اکبر فدایی"/ دبیر بازنشسته و مهندس در شهرسازی

(۲) شهر «دلیجان» با معادن سنگ ساختمانی و ایزوگام و فرش ماشینی، شهره است. فرش­های ماشینی «ستاره طلایی»، «پاتریس»، «مهستان»، «پردیسان»، «سعید» و «روژان» را بسیاری از مردم کشور می­شناسند.

(۳) "سهراب سپهری" پیش از شاعریش و بالاتر و مهم­تر از آن، یک فیلسوف قابل تأمل است و به­نظر من، این جنبه از شخصیت وی هنوز ناشناخته است.

(۴) سنگ قبر "سهراب سپهری" به نظر من، كودكانه و فاقد طرح هنرمندانه اي در شأن اين هنرمند فقيد است. اين قبر، قبل از اين يك سنگ سفيد بسيار زيبا داشت كه طي عمليات اجرايي طرح مجموعه سياحتي ـ زيارتي امام زاده، آن را برداشتند و سنگ فعلي را گذاشتند. عكسي از سنگ قبلي را مشاهده فرماييد: