"احمد شاملو" می­گوید (۱):

آن­که می‌گوید دوستت می‌دارم

خنیاگرِ غمگینی‌ست که آوازش را از دست داده است

ای­کاش عشق را زبانِ سخن بود

هزار کاکُلی شاد در چشمانِ توست

هزار قناری خاموش در گلوی من

عشق را ای­کاش زبانِ سخن بود

آن­که می‌گوید دوستت می‌دارم

دلِ اندُه‌گینِ شبی‌ست که مهتابش را می‌جوید

ای­کاش عشق را زبانِ سخن بود

هزار آفتابِ خندان در خرامِ توست

هزار ستاره‌ی گریان در تمنای من

عشق را ای­کاش زبانِ سخن بود

و باز همو می­گوید:

ـ زندگی یک تصادف است و مرگ یک واقعه

ـ جاودانگی انسان در انسانیت است

آن­چه را در بالا آمد از مستندی به­کارگردانی "مسلم منصوری" (۲) برگرفتم. (۳)

(۱) این شعر را می­توانید با صدای شاعر از «این­جا» گوش کنید.

(۲) این مستند همین امشب در برنامه «آپارات» از «تلویزیون فارسی بی­بی­سی» پخش شد.

(۳) چند شعر دیگر "احمد شاملو" را می­توانید از «این­جا» بخوانید.