آيين گفت و گو
بالاخره نشريه ي «آيين گفت و گو» ي "سيد محمد خاتمي" آمد.
به تازگي عرصه ي مطبوعات كشور مقدم يك دوماهنامه ي فرهنگي، اجتماعي، سياسي و اقتصادي به نام «آيين گفت و گو» است.
دوماهنامه ي «آيين گفت و گو» به امتياز و مسؤوليت "سيد محمد خاتمي" و سردبيري "هادي خانيكي" آمده و بنابراظهار سردبيرش، مي خواهد در حد توان خود پاسخي خرد به ضرورت طرح انديشه ي گفت و گوي فرهنگ ها و تمدن ها به مثابه ي يك راهبرد، هم پا و هم دوش زمينه ها و تلاش هاي بين المللي آن در ايران باشد.
«گفتگوي فرهنگ ها و تمدن ها» نظريه ي جهاني "سيد محمد خاتمي" است و سال ۲۰۰۱ م. به عنوان «سال گفت و گوي تمدن ها» در «مجمع عمومي سازمان ملل متحد»، به اتفاق آرا، تصويب شد.
«گفتگوي فرهنگ ها و تمدن ها» بنابر تعريف صاحب اين نظريه، عبارتست از (به نقل: خانيكي، ۱۳۹۰):
ـ مفهومي برآمده از كوششي مستمر براي نزديك شدن حقيقت و دست يافتن به تفاهم است
ـ داستان پرجاذبه ي انسان شناسي فلسفي و ماجراي معرفت نفس و خودشناسي است
ـ چند شب طولاني از هزار و يك شب تاريخ فلسفه است. بعضي از اين قصه ها در شرق و بعضي ديگر در غرب سروده شده اند. اما نكته ي مهم اين است كه قصه هاي شرقي، جانب شرقي وجود و جوهر انسان را توضيح مي دهند و قصه هاي غربي، جانب غربي وجود او را. انسان ملتقاي مشرق جان و مغرب عقل است. انكار هر بخش از وجود انسان، فهم ما را از معناي وجود او ناقص و نارسا مي كند
بنابرنظر "سيد محمد خاتمي" (به نقل: خانيكي، ۱۳۹۰):
ـ نقد سنت در جهان امروز امري گريزناپذير است و گفت و گو ميان فرهنگ ها و تمدن ها به امور اخلاقي و رفتاري در قلمروي فرد و اجتماع نيز وابسته است
ـ امكان گفت و گو از رواداري بر مي خيزد و به آن هم منتهي مي شود. امتناع گفت و گو نيز از عدم مدارا و رابطه ي مخاصمه آميز ميان من و تو يا ما و آن ها نشأت مي گيرد
ـ گفت و گو در معناي جديد آن به جاي عدم بردباري و يا حتي بردباري سلبي به هم نگري و همكاري ايجابي معطوف است و اين به معناي آن است كه ديگري را فقط نبايد تحمل كرد؛ بلكه بايد با ديگري كار كرد
«گفت و گو» در قاموس «آيين گفت و گو» (خانيكي، ۱۳۹۰) فرايندي است كه در آن شركت كنندگان براي حل يا رفع مسأله يا مشكل مبتلابه همگان، به فهم و نقد سخن يكديگر مي پردازند و اين ايضاح مدعا و تقويت دليل، موجبات فهم عميق تر هر نظر و نقد دقيق تر آن را فراهم مي كند و در اين ميدان مشترك معنايي، زمينه هاي ارتباط را تقويت مي نمايد.
«آيين گفت و گو» در همين شماره ي نخست (آذر و دي ۱۳۹۰)، محملي براي گفت و گو ميان صاحب نظران شده است:
ـ گفت و گو و آيين آن/ هادي خانيكي
ـ مقتل سرايي در طلوع ادب فارسي/ احمد مسجد جامعي
ـ چراغ گفت و گو در شب جنگ و خشونت/ گفت و گو با سيد محمد خاتمي
ـ سوغات ايراني در سفره ي هزاره ي بيم و اميد/ سينا باستاني
ـ از بيم موج خاتمي تا اوج اميد جهاني/ سرگه ي بارسقيان
ـ زمينه هاي ارتباطي آزادي بيان و نسبت آن با گسترش سپهر همگاني/ گفت و گو با كاظم معتمدنژاد
ـ شعر/ فاطمه ي راكعي، ساعد باقري و سهيل محمودي
ـ ايران معاصر و چالش مدرنيسم، مدرنيزاسيون و دموكراسي/ سيد علي محمودي
ـ الزامات چالش هاي اخلاقي گفت و گوي ديني/ سيد ضياء مرتضوي
ـ مردم سالاري رايزنانه/ شاهرخ حقيقي
ـ روشنفكري و گفت و گو/ محسن خيمه دوز
ـ تخريب سرمايه هاي نمادين يا توقف توسعه در ايران/ محسن رناني
ـ قاصدك هاي فرهنگ كه از فرهنگ آينده خبر مي آورند/ گفت و گو با نعمت الله فاضلي
ـ موج جديد دانش ـ فن آوري هاي همگرا و چشم اندازهاي اجتماعي و فرهنگي آن/ علي پايا
ـ تحليل ساختاري تحكيم دموكراسي در خاورميانه/ محمد فاضلي
ـ نشانه هاي دگرگوني فرهنگ تغيير در جنبش هاي خاورميانه/ محمد امين قانعي راد
ـ ضرورت بازنگري در منابع و متون علمي جنبش هاي اجتماعي/ پرويز پيران
ـ ديكتاتورها با رفتارشان، خودشان براي ناتو دعوتنامه مي فرستند/ گفت و گو با سيد محمد صدر
ـ طوفان تغييرات در خاورميانه/ قاسم محب علي
ـ بهار عربي، مشكلات پيش رو، صداي دموكراسي/ محمد علي سبحاني
ـ تأملاتي در انقلاب هاي جديد عربي/ مجيد مرادي
ـ سياست خارجي امريكا؛ منظومه ها و رفتارها/ محمد كاظم سجادپور
ـ بيداري اسلامي، مطالبات انساني
ـ خودكامگي، دموكراسي و آينده ي اسلامگرايي/ حجت الله جودكي
ـ ترنم موزون حزن/ معصومه ي علي اكبري
ـ جامعه شناسي جنبش هاي اجتماعي
ـ معناي متن پژوهشي در علوم قرآني
ـ گفتمان هاي شناخت غرب در ايران با تأكيد بر گفتمان پست مدرن/ مرتضي قليچ
ـ تاريخ مدرنيته ي اسلامي/ ابوذر معتمدي
ـ معرفي برخي منابع قرآني آيين گفت و گو/ حسن پويا
دوماهنامه ي «آيين گفت و گو» در يك صد و شصت صفحه و به قيمت پنج هزار تومان در دسترس خوانندگان و علاقه مندان آن است.
منبع: هادي خانيكي. گفت و گو و آيين آن (مقاله). آيين گفت و گو: دوماهنامه ي فرهنگي، اجتماعي، سياسي و اقتصادي. سال نخست. آذر و دي ۱۳۹۰. صص ۵ ـ ۴.
